|
خواص داروئي: عدس از
نظر طب قديم ايران معتدل و خشك است و مانند ديگر گياهان پوست و دانه آن
داراي اثرات متضاد يكديگر مي باشد . يعني پوست عدس گرم و خود عدس قابض است
. بعبارت ديگر پوست آن ملين و مغز آن ضد اسهال مي باشد .
عدس يك
غذاي كامل است و انرژي لازم را براي كارهاي بدني براي انسان تامين مي كند .
عدس
داراي خواص زير است
1)عدس
زياد كننده ترشحات شير است و مادران شيدره حتما بايد از آن استفاده كنند .
2)عدس را
در كنيد و روي پوست ملتهب بگذاريد التهاب را برطرف مي كند .
3)براي
درمان زخم هاي دهان و گلو و ديفتري عدس را پخته و آب آنرا غرغره كنيد .
4)براي
تقويت معده و برطرف كردن گاز معده عدس پخته را با سركه ميل كنيد .
5)آش عدس
با روغن بادام براي دوران نقاهت بهترين غذاست.
6)پماد
در عدس با سركه براي ترك دست و پا كه بعلت سرما عارض شده سودمند است .
7)عدس را
مي توان بعنوان مسهل هم مصرف كرد چون داراي لعاب زيادي است كه در درمان
ناراحتي هاي روده نيز موثر است .
8)عدس
پخته را بعنوان مرهم براي زخم نيز مي توان بكار برد .
|
/images/upup.gif)
/images/ecg.gif){kind=small}
/images/sport.gif){kind=small}
